In het ziekenhuis vertelde men mij dat Menzis, mijn zorgverzekeraar, de mamaprint misschien niet vergoed. Wat op zich al een zeer vreemde zaak is want de mamaprint kan de chemotherapie uitsluiten en de mamaprint kost ongeveer € 1000,00 en chemotherapie kan tot wel € 20.000,00 kosten. En hebben we het nog niet over het feit dat chemotherapie een behoorlijke aanslag is op het lichaam en de geest van een vrouw… Dus, ik heb vandaag naar Menzis gebeld met de vraag of zij de mamaprint vergoeden. Het antwoord was dat als je naar een door hen gekwalificeerd ziekenhuis gaat ze de print vergoeden en anders niet. Dit betekend: Ik ga naar ziekenhuis de Gelderse Vallei en deze is gekwalificeerd dus krijg ik het vergoed. Mocht ik naar Tiel zijn gegaan dan werd deze niet vergoed. Wat willen ze dan? Dat de patiënten in Tiel dan maar chemotherapie nemen? Als je nog niet ziek bent dan wordt je het hier wel van.

Dat ze hier zo over denken kreeg ik nogmaals bevestigd toen ik naar de apotheek ging om mijn calciumtabletten op te halen die door de specialist waren voorgeschreven Bij de apotheek wilde men mij een bruisgranulaat geven i.p.v. de voorgeschreven tabletten. Bah! Dat krijg ik echt niet naar binnen. Ik kreeg te horen dat Menzis niet de tabletten vergoedt maar wel het bruisgranulaat. (en het bruisgranulaat is € 4,00 duurder !?) Niks meegenomen en eerst naar huis om Menzis te bellen, nu ik toch op het oorlogspad ben, om te vragen hoe het nu zit. Menzis zegt dat de overheid bepaald wat in het basispakket zit en als deze medicijnen erbij staan de zorgverzekeraar ze moet vergoeden. Goed, even gekeken op de website van de overheid en daar blijkt dat deze tabletten voor 100% vergoed moeten worden. Haha, terug naar de apotheek met de uitdraai van de overheid. Nee, zegt de apotheek, Menzis bepaald het en zij geven aan (zie foto van hun computer die ik nog even snel genomen heb) alleen bij medische indicatie mag de apotheek de tabletten meegeven. Goed, weer naar huis en de huisarts gebeld. Ik vraag om deze tabletten met medische indicatie voor te schrijven en dat was geen probleem. Maar zegt de huisarts vervolgens, maar dat staat al op het herhaalrecept! Toen de apotheek gebeld dat de medische indicatie al op het recept staat maar wat denk je….   nee, de huisarts moet in de medische indicatie opgeven waarom ik bruisgranulaat niet verdraag en pillen wel. Een zeer bijzondere medische indicatie. Zie tekst op onderstaand beeld bij de apotheker De aangeschreven verpakking wordt door de zorgverzekeraar van de patiënt alleen vergoed indien het noodzaak betreft. Kies eventueel (ahum) een alternatief.Tjonge jonge, ik haal ze morgen maar op. ik heb nu hoofdpijn gekregen. Ik neem maar een pilletje en laat me niks meer voorschrijven. Ik vraag mij wel af: wie houdt wie nu voor de gek??

Gisteren, zaterdag, ben ik naar de kapper geweest om mijn haar weer in een bob te laten knippen. Dit tot groot verdriet van Adri maar helaas. Met een operatie voor de boeg, hormoontherapie en bestralen zie ik het niet zitten die lange haren in mijn nek. Eigenlijk vind ik het altijd weer het leukste kapsel en telkens als ik het zo laat knippen zeg ik dat ik het nooit meer laat groeien. Haha, iedere keer weer laat ik het groeien, is Adri blij, en dan laat ik het weer knippen en ben ik blij. Tja, op deze manier is iedereen een tijdje blij.

Toen ik klaar was en naar huis wilde rijden sprong een klein groen monstertje op mijn voorruit en ik dacht groen brengt toch geluk? Nou nog een beetje erbij is altijd goed.

Alhoewel mij nog wel wat te wachten staat voel ik mij toch een gelukkig mens en dat komt ook omdat ik een geweldige man heb, Adri, en dat merkte ik weer op zondagmorgen…

Om 10.30 werd ik door Adri gewekt. Tafel gedekt voor een heerlijk ontbijt, openhaard aan en zelfs de kaarsjes aan. Wat wil je dan nog meer?

Vandaag is het plan lekker te luieren, beetje tv, wijntje en vanmiddag kook ik wel een lekker maaltje. Wat het gaat worden weet ik nog niet. We zien wel. Adri stelde voor om uit eten te gaan maar dat hebben we genoeg gedaan deze week. Gisterenavond hebben we met René, Gerrien, Roeland, Saskia, Rini en Linda in onze nieuwe zaak, bowling Lelystad gegeten. Je kan daar onbeperkt spiesen eten en ik was benieuwd hoe dit in zijn werk gaat. Dit is voor onze zaken een nieuw element. Allereerst bestond het voorgerecht uit een rondje van het buffet waar 2 vers gemaakte soepen stonden, heerlijke broodjes en verschillende salades uit eigen keuken. Het zag er perfect uit en smaakte ook zo. Op tafel stonden sausjes, heerlijke hete dikke friet en kregen wij 3 maal een plateau met verschillende spiesen. Het smaakte uitstekend en maakte mij trots op onze nieuwe zaak. Natuurlijk hebben wij een kijkje in de keuken genomen en kreeg ik meteen respect voor onze kok Rory. Alle spiesen waren vers gemaakt en werden daar gegrild en nagegaard in de oven.  Het was bloedheet in de keuken maar hij stond vrolijk te grillen. Top! Ik ben sowieso trots op onze nieuwe bowling. Hij is heel stoer ingericht met veel hout en kettinggordijnen. Qua styling is hier niet zoveel te doen. Behalve aan de buitenkant daar misen we het e.e.a., je ziet zelfs niet dat er een bowling is maar daar gaan we wat aan doen.

Ik wens iedereen een fijne zondag. Geniet van de dag en van je naasten.

Om 13.30 uur een afspraak met de chirurg op de afdeling oncologie in Ede. Uitslag van de pet scan van gisteren die uit moet wijzen of er verder uitzaaiingen zijn in mijn lichaam. Spannend!

We (ja, natuurlijk was Adri er weer bij) werden ontvangen door een lachende chirurg hij zei: Goede middag, ja het is een goede middag. Zodra we op onze stoelen zaten wist hij al snel te vertellen dat er geen uitzaaiingen waren. Wat een ontzettende goede mededeling. Ook was mijn geval besproken in het medische team en het behandelplan was gewijzigd. Gezien mijn leeftijd (ahum) is het voorstel, ja je mag over bijna alles zelf beslissen, als volgt. We beginnen eerst met een operatie. Het kleintje in mijn oksel proberen ze ook zo klein mogelijk weg te snijden in mijn borst wordt met een borst besparende operatie geprobeerd deze weg te snijden waarna de plastisch chirurg klaarstaat die meteen een reconstructie doet.  Wat wil een meisje nog meer (behalve misschien een maatje meer maar dat was niet bespreekbaar. Haha)

Een dag of 10 na de operatie wordt er, naargelang de heling van de wonden, gestart met bestraling. Waarschijnlijk 20 of 25 en dan ook in 20 tot 25 dagen. “lekker” snel dus.

Ondertussen wordt er een mamaprint gemaakt. Dat is, zie Wikipedia:

MammaPrint is de benaming van een moleculaire diagnostische test die voor niet-uitgezaaide borstkanker de kans op uitzaaiing kan bepalen en daarbij de arts kan helpen bij de behandelingskeuze (wel of geen chemokuur).De test meet met behulp van een DNA-microarray de activiteit van 70 Genen in het tumorweefsel.

Is de uitslag van deze mamaprint hoog dan is het risico hoog en kom ik in aanmerking voor chemotherapie maar… is deze uitslag laag dan hoef ik geen chemotherapie.
Nou, daar gaan we toch voor!
De volgende stappen zijn:
De 8e preoperatief onderzoek.
De 13e een afspraak met de medisch fotograaf (hé, ben ik dan toch beroemd?) en daarna een afspraak met mijn chirurg dr. de Roos en met de plastisch chirurg Dr. Zandbergen (die volgens mij wel met vlees om moet kunnen gaan). Afijn, aan het geheel is niets veranderd maar de behandeling is op deze manier beter te behappen. Ik ben er in ieder geval blij mee. We gaan voor: geen chemo!!

Tja, kom je net uit het ziekenhuis, gelukkig lachend, zijn we alweer op weg. Nu wat leuker want we gaan naar onze nieuwe zaak. Bowling Lelystad. Deze is vanaf vandaag ons eigendom. Echt een prachtige zaak waar niet zoveel verbouwd hoeft te worden. Het restaurant met name ziet er prachtig uit maar de bowling is een “ondergeschoven kindje” en daar gaan we aan werken. Aan de buitenkant is niet te zien dat er een bowling is dus dat is de eerste stap. En daarna nog vele… maar ja, daar doen we het voor. Leuk! Na kennis gemaakt te hebben met het vaste team medewerkers en afscheid van de oude eigenaren hebben we de zaak nog eens goed bekeken en het bevalt ons wel. Ik ga me echt inzetten voor deze zaak en gelukkig heb ik weer de mogelijkheid daarvoor. Mijn liefste Adri steunt mij in alles en gunt mij dit ook. Heerlijk.

Na afloop, op weg naar huis, realiseer je je dat je razende honger hebt. Vanmiddag allebei niet gegeten. Dus onderweg bij strand Horst gegeten met uitzicht over het water en dan realiseer je je toch weer…            Het leven is mooi! En we gaan ervoor! (dit was ons uitzicht)

Tegen het einde van de vakantie had ik al in de gaten dat er wat met mijn rechterborst niet in orde was. In Frankrijk naar het ziekenhuis gaan was geen optie dus wij hebben eerst onze heerlijke zomer afgemaakt. Tja, 8 weken Zuid Frankrijk is natuurlijk genieten. Voordat we naar huis gingen had ik al een afspraak gemaakt met Prescan in Duitsland wetende dat als ik eerst naar de huisarts zou gaan de procedure veel langer zou zijn. Op 20 augustus thuisgekomen en op 23 augustus al naar Bottrop voor een borstscan. Uit deze scan bleek dat er een gezwel in mijn borst zat met een wel hele vreemde vorm dus de boodschap was direct: dit is niet goed. Met een rapport en cd de volgende dag naar de huisarts die mij direct doorverwees naar de mamapoli in Ede waar ik de volgende dag om 8.20 uur al een afspraak had met de chirurg. Diezelfde dag een mammografie, echo en biopsie. Om 16.30 mochten we al terugkomen bij de chirurg. Natuurlijk ging ik daar niet naartoe met de gedachte dat het misschien wel mee viel. Het feit dat er een biopsie werd gedaan in plaats van een punctie zei al genoeg.  Afijn ik trof een zeer ernstig kijkende chirurg die mij mededeelde dat  er in mijn borst een kwaadaardig gezwel zit en een kleintje van 4 bij 6 mm in de oksel. In grote lijnen werd het behandelplan al opgezet en we hebben besloten met chemotherapie te beginnen in de hoop dat die kleine rakker in mijn oksel verdwijnt en die in mijn borst kleiner wordt. Ik was erg rustig tijdens dit gesprek en keek de chirurg Dr. de Roos vriendelijk en licht glimlachend aan. Hij raakte hierdoor geïrriteerd en zei op een bepaald moment: het is wel een ernstige zaak hoor! ja, zei ik maar ik ga er voor knokken hoor! Ik denk dat hij toen wel begreep dat ik Madou heet maar dat ik geen doetje ben.

Vandaag moest ik naar Arnhem voor een pet scan die aan moet tonen of er verdere uitzaaiingen zijn in mijn lichaam. Morgen heb ik weer een afspraak bij de chirurg voor het definitieve behandelplan.

Op dit moment voel ik mij fit en sterk en weet dat ik er voor ga knokken. Ik ben vrolijk (vraag maar aan Adri) en slaap goed.

Morgen wordt een spannende dag.

Ik ben met deze blog begonnen om alles van mij af te schrijven en ook om Adri te ontlasten. Ik vind het heel vervelend als iedereen hem gaat bellen. Dat is echt niets voor hem. De lieverd is ontzettend ongerust en staat mij constant bij. Vandaag bij de pet scan wilde hij mij perse naar Arnhem brengen en ophalen. Ik wilde gewoon zelf gaan maar dat mocht ik niet. Ja, daarom hou ik zoveel van hem..